Król umiera, czyli ceremonie
Eugčne Ionesco

przekład: Adam Tarn
scenariusz i reżyseria: Piotr Cieplak
scenografia: Andrzej Witkowski
choreografia: Jacek Gębura
muzyka: Stanisław Radwan oraz Kormorani (Michał Litwiniec, Paweł Czepułkowski)
obsada:
Król: Jerzy TRELA
Królowa Małgorzata: Anna POLONY
Królowa Maria: Anna DYMNA
Julia: Dorota SEGDA
Lekarz: Jacek ROMANOWSKI

Strażnik: Zbigniew KOSOWSKI
Tancerze:
Sylwia Ciurko, Dominika Józefowiak, Katarzyna Torzyńska, Krzysztof Dziuba, Dominik Jurewicz, Paweł Skalski

Muzyka Stanisława Radwana w wykonaniu zespołu w składzie:
Michał Chytrzyński (skrzypce), Jacek Kociuban (wiolonczela), Wacław Mulak (trąbka), Marek Pawlik (puzon)

Asystenci reżysera: Zbigniew Kosowski, Magdalena Miklasz (WRD PWST)

Premiera: 29 listopada 2008 na Dużej Scenie.
„Królu, umrzesz pod koniec tego spektaklu.”
To – zdawałoby się – stoickie zdanie ze sztuki Ionesco dotyczy każdego z nas. Banał? Frazes? Owszem, póki mnie osobiście nie dotyczy. Póki nie o mnie mowa. A nawet wtedy, gdy przyjmiemy do wiadomości, że to Ja, że to po mnie, trudno stanąć twarzą w twarz. Uciekamy się do masek i ceremonii.
Spektakl w Starym Teatrze to pochwała bogactwa i namiętności życia, a także obraz śmierci w jej wzniosłym i wyzwalającym wymiarze – zapowiada reżyser.
Jest to także spektakl o starym Starym Teatrze i odchodzeniu jego legendy pod nieuchronnym naporem Nowych Czasów.
Wszystko razem traktowane śmiertelnie serio, wywoła zapewne salwy śmiechu.