Trans-Atlantyk
wg powieści W.Gombrowicza

adaptacja i reżyseria: Mikołaj GRABOWSKI
scenografia: Magdalena MUSIAŁ
muzyka: Paweł SZYMAŃSKI
choreografia: Jacek OWCZAREK
reżyseria świateł: Grzegorz MARCZAK

obsada:
Gombrowicz: Marcin KALISZ
Gonzalo: Jan PESZEK
Ojciec: Jerzy GRAŁEK
Ignac: Andrzej ROZMUS
Baron: Mieczysław GRĄBKA
Pyckal: Leszek PISKORZ
Ciumkała: Aleksander FABISIAK
Cieciszowski: Roman ULINA
Rachmistrz Popacki: Jacek ROMANOWSKI
Panna Zofia: Małgorzata GAŁKOWSKA
Księgowy Józef: Błażej PESZEK
Minister Kosiubidzki: Tadeusz HUK
Radca Podsrocki: Juliusz CHRZĄSTOWSKI
Maestro: Ewa KOLASIŃSKA
Doktor Garcyja: Zbigniew RUCIŃSKI
Pułkownik Fichcik: Krzysztof STAWOWY
Dama w czerwieni / Pani Dowalewiczowa: Beata MALCZEWSKA
Dama z kołnierzem / Panna Tolcia: Lidia DUDA
Malarz Ficinati / Mecenas Worola: Andrzej HUDZIAK
Horacjo: Krzysztof WIESZCZEK
Bajbak: Łukasz BYCZEK

Asystenci reżysera: Błażej PESZEK, Mateusz PAKUŁA (WRD PWST)
Asystent scenografa: Katarzyna ŚLĄSKA (ASP w Krakowie)

Premiera: 26 kwietnia 2008 r.
Premiera prasowa: 25 maja 2008 r. - Duża Scena

Po raz pierwszy zmierzyłem się z tą niezwykłą powieścią prawie trzydzieści lat temu w Łodzi, a następnie przeniosłem tę inscenizację do Krakowa… Wciąż zadziwia mnie i fascynuje niesłychana aktualność tekstu Gombrowicza, jego przenikliwość w malowaniu „Polaków portretu własnego” – mówi reżyser.

„Cóż wart jest naród złożony z ludzi sfałszowanych i zredukowanych? Z ludzi, którzy nie mogą pozwolić sobie na żaden szczerszy, swobodniejszy ruch z obawy, by im się ten naród nie rozpadł?´– pisał Witold Gombrowicz w Przedmowie do Trans-Atlantyku w 1953 roku, tłumacząc, dlaczego poważył się ukazać rodaków w tak krzywym zwierciadle.

Czy ponad pół wieku od napisania Trans-Atlantyku bluźniercza konfrontacja patriotyzmu z homo(seksualizmem) nadal odsłania zamkniętego w szafie trupa? Czy zaaplikowana przez Gombrowicza terapia wstrząsowa, mająca wyzwolić Polaka spod władzy Polski, czy – szerzej – człowieka spod władzy narodu, zadziałała? Czy przeciwnie – potrzebna jest dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek? Czy walka Ojczyzny z Synczyzną trwa nadal i jaki jest jej wynik w naszej duchowej rzeczywistości? Czy wybiliśmy się na myślową samodzielność? – reżyser zaprasza do szukania odpowiedzi na te pytania, wpisując jednocześnie swoje przedsięwzięcie w kontekst ideologii i kultury sarmackiej oraz jej wpływu na nasze postrzeganie świata.

Przygotowywana w Starym Teatrze trzecia edycja festiwalu re_wizje – którego swoisty prolog stanowi Trans-Atlantyk – to cykl spektakli, warsztatów, spotkań i dyskusji współczesnych twórców wokół wybranego zagadnienia z obszaru klasyki. Tym razem – po „zrewidowaniu” romantyzmu i antyku – przyszła kolej przyjrzeć się sarmatyzmowi, w jego szerokim pojęciu, nie tylko literackim, ale także historycznym, socjologicznym i kulturowym.