5 listopada 2016, godz: 19:00

„Wędrówka nieustająca, niezmordowana.
Wędrówka ślepca, lunatyka.
Wędrujesz jak człowiek, który niósłby niewidzialne walizki, wędrujesz jak człowiek, który podążałby za własnym cieniem. Posuwasz się naprzód mechanicznym krokiem, bez końca, aby zapomnieć, że idziesz”.
(Georges Perec, Człowiek, który śpi, tłum. A. Wasilewska)

Mechaniczne sny Barbary Bujakowskiej są snuciem wyobrażeń (a może i powracających w snach lęków) o mechanizacji świata, skutkującej zanikiem indywidualizmu. Przejawy mechanizacji można zauważyć w braku naturalnego i spersonalizowanego ruchu postaci, który usytuowałby głównych bohaterów w konkretnej rzeczywistości. Zatem na scenie mamy abstrakcyjną przestrzeń, śmiało nawiązującą do wizji Schlemmera, oraz żywych aktorów poruszających się jednak w sposób charakterystyczny dla marionetek czy maszyn – zautomatyzowany, poszatkowany i powtarzający się.

Bujakowska, jeszcze przed stworzeniem choreografii Mechanicznych snów, wypracowała język oparty o proste formy geometryczne, powtarzane w zautomatyzowany i pozbawiony indywidualnej gestyki sposób. Wprowadziła je do swojego umownego świata scenicznego, tworząc performans tożsamościowy. Nierzadko okraszając go ironią i humorem. Ten cielesny kod ruchowy okazał się niezwykle kompatybilny ze spostrzeżeniami i rozważaniami Schlemmera nad dwoistością natury ludzkiej oraz jej relacją do świata maszyn i marionet – nieożywionych, lecz poruszających się tworów.

koncept, wykonanie: Barbara Bujakowska
współpraca, wykonanie: Mariusz Raczyński
premiera: 27 września 2015, Maszyna choreograficzna, Cricoteka kurator: Anna Królica
czas trwania: 45 minut

bilety: 15/20 zł

bilety łączone na Mechaniczne sny i TOTAL: 20/30 zł