Święta wojna to spór o to, który z dwóch krakowskich zespołów piłki nożnej był pierwszy i który jest lepszy: Wisła czy Cracovia.

W 1889 r. dr Henryk Jordan otworzył park miejski z 12 boiskami. Do tej pory o kondycję fizyczną dbała jedna organizacja, towarzystwo gimnastyczne Sokół. Rozpowszechniało ono ideę harmonijnego rozwoju młodego pokolenia poprzez jednoczesne doskonalenie ciała i ducha. Ale ćwiczenia prowadzono w pomieszczeniach zamkniętych. Pomysł doktora, aby uprawianie sportu odbywało się na powietrzu okazał się dla konserwatywnych mieszkańców Krakowa zbyt nowatorski. Udało mu się jednak zachęcić grupę młodzieży do gry w piłkę nożną, która to dyscyplina sportu była wtedy w Polsce zupełnie nieznana.

6 czerwca 1906 r. na krakowskich Błoniach rozegrano dwa mecze piłkarskie między Krakowem a Lwowem. Goście wystawili dwa dobrze przygotowane zespoły: Czarnych oraz Pogoń. Kraków nie miał zorganizowanej drużyny, gospodarzy reprezentowała zbieranina z gimnazjów. Mecze zakończyły się wynikiem 2:0 i 4:0 dla Lwowian. Przegrana tak zmobilizowała krakowian, że jeszcze w tym samym roku powstały aż cztery drużyny futbolowe: Biało Czerwoni zwani Mazurami, Cracovia nazywani akademikami, Czerwoni i Wisła. Jak na jedno miasto było tych zespołów zbyt wiele i w 1907 r. Biało-Czerwoni połączyli się z Cracovią i utworzyli Cracovię grającą w koszulkach w biało czerwone pas, a Czerwoni połączyli się z Wisłą, tworząc Wisłę, której zawodnicy występują w czerwonych koszulkach z białą gwiazdą na piersi. Boiska obu zespołów znajdują się po przeciwnych strona Błoń: Cracovia stadion ma na południowej stronie, Wisła na północnej.

Od 1907 roku trwa święta wojna, wojna o wyższość jednego klubu nad drugim.